De elfde etappe lopen we van Hellendoorn naar Holten. We konden helaas niet met het openbaar vervoer reizen. De enige optie was naar Nijverdal met de trein, vanaf daar zijn we gelopen naar Hellendoorn. De natuur is daar prachtig, dus dat is totaal geen probleem. Bij de Noestelberg hadden we 191 km (zie foto) gelopen dat is al een aardige wandeling geweest. Ongeveer 1 km voor het eind van deze wandeling kwamen we langs Natuur Diorama Holterberg van Piet Bos. Allemaal opgezette dieren.
Vandaag lopen we een dubbele route van Holten naar Vorden, ongeveer 29 km. Dit komt wederom door vervoersproblemen. Na een klein stukje Overijssel bereikten we al snel de provincie Gelderland. Even een kopje koffie gedronken bij de "Pieterpad Pleisterplaats" in Laren, daar waren we op de helft. Een prachtige dag met kastelen, landhuizen en een miniatuur van het Pieterpad. We zijn ondertussen op de helft van het Pieterpad. Ons eerste boekje is uit. Het is vandaag erg koud, -10 graden het begon onderweg ook nog te sneeuwen, we lopen met kou, sneeuw, regen en wind of zon gewoon door.
Nog 214 km te gaan (zie foto). Een zware tocht, klimmen, dalen. De Eltenberg beklommen, daar hadden we boven een mooi uitzicht op het Rijndal. Het was zeker weer de moeite waard, deze 31 km, met het hoogste punt in Hoog Elten. Hier hebben we de brug van Emmerich in zicht, even verderop lopen we Duitsland in. Een prachtig uitzicht. We lopen op de dijk langs de Rijn door het dorpje Tolkamer met de steenfabriek langs de dijk.
2 februari 2003. Met het voetveer in Millingen aan de Rijn hadden we een overtocht om 9 uur, hij gaat iedere twee uur, wij waren de eerste. Het was koud vandaag, de sneeuwresten van de vorige dag waren soms verradelijk glad. Na ongeveer 10 km komen we in Duitsland een mooi natuurgebied met ontelbare ganzen op weilanden en akkers. Even later zijn we weer op Nederlands grondgebied. We klimmen tegen de IJsberg, de Duivelsberg. Alles is met sneeuw bedekt.
17 februari 2003. We gaan voor een lange wandeltocht vandaag, want we lopen van Groesbeek naar Vierlingsbeek, ongeveer 32 km. Het is een prachtige zonnige winterdag. Veel natuur, bos, klimmen en dalen. Onder andere de St. Jansberg en de Wolfsberg. We kwamen een aantal grenspalen tegen die de scheiding tussen Nederland en Duitsland aangaven. Natuurreservaat "Het Quin" bij het dorpje Afferden was een mooi stuk gebied vlakbij de Maas.
9 maart 2003. De route Vierlingsbeek- Velden over 34,5 km. In Smakt hebben we koffie gedronken met Pelgrim/Vastenkoek, de maand maart is Pelgrimmaand. De traditie is om vanaf de dienst in de kapel koffie met zo'n koek te nuttigen. Een verslag van het Pelgrimpad staat in het volgende gedeelte. Het landgoed Geijsteren was een mooi bosgebied met beek.
23 maart 2003. Om negen uur gingen we lopen vanaf Velden naar Roermond voor een tocht van 39 km. Een prachtige lentedag. Het eerste stuk, ongeveer 7 km langs de maas gelopen. De omgeving was erg mooi vandaag. Een aantal keren net over de Duitse grens gelopen door een bosgebied, "Brachterwald". Hier is de grensovergang, alleen toegankelijk voor fietsers en wandelaars. Auto's blijven aan Nederlandse of Duitse kant. Vroeger lag hier een witte steen. Het was een vermoeiende dag, maar zeer de moeite waard.
Maandag 7 april, hebben we een dagje vrij, want we zijn vandaag 22 jaar getrouwd. We lopen van Roermond naar Susteren over een lengte van 30 km. Het is vandaag koud maar zonnig weer. We lopen vandaag in omgekeerde richting in verband met het vervoer. De fruitbomen zitten vandaag onder het ijs, door het sproeien voor de vorst. Het is een prachtig gezicht die ijspegels. Verder veel landbouwvelden, de boeren waren allemaal erg druk. We liepen dwars over de veldwegen, later veel bos.
Vandaag (11-5-2003) lopen we Susteren-Strabeek/Valkenburg, 31 km. Om 8.30 uur begon de zonnige wandeling in Susteren, bij het station. Al snel kwamen we bij de vloedgraaf (een beek) 2 jonge reeën tegen, die liepen op het bospad. En aan de rechterzijde de enorme fabriek van Nedcar (Volvo/Daf). Een mooi stuk met klimmen en dalen, beekjes, bruggetjes en trappen. We gaan richting Limbricht, Sittard, het heuvellandschap komt in zicht.
Het kasteel van Limbricht komen we ook langs. De restauratie hiervan heeft 30 jaar geduurd. Er is tegenwoordig een streekmuseum in gevestigd. Het kwamen ook langs het kapel op de "Kollenberg" in Sittard (zie foto). De zeven kleine kappelletjes waren we al gepasseerd allen met afbeeldingen over het leven van Jezus. Ook komen we langs de heilbron in het dorpje Windraak. Er is een waterpomp met de tekst: Dorst, Platvoeten en andere Kwalen neem gerust wat water. Ook kwamen we langs een erg apart bankje (zie foto). Nog 24 km te gaan naar de Pietersberg. We zijn nu in Schinnen, bijna het einde van de een na laatste tocht, we hebben nu 456 km gelopen.
Zaterdag 17 mei 2003. Er is nog 15 km te gaan. We komen langs een Mergelgrot langs de rivier De Geul. We lopen richting Bemelen, net het plaatsje Berg verlaten Terbijt lag aan de overkant van de weg. We klimmen de berg op en komen langs de Geul. Daar komen we langs de laatste wegwijzer van het Pieterpad. Vervolgens over de Servaasberg in Maastricht. Nog ongeveer 5 km te gaan. De Pietersberg komt in zicht. In 10 maanden een keer in de 14 dagen gingen we op pad om een aantal kilometer te lopen.
Het allerlaatste stukje van onze 480 km Pieterpad. We zullen het wandelen van dit pad wel missen, we hebben zoveel moois gezien. En dan zijn we er eindelijk! Op de steen (zie foto) staat: Tussen wens en vervullen ligt een grote afstand, Pieterburen 480 km. Van Pieterburen tevoet of omgekeerd als 't moet wit-rood lopen is goed. Helaas dit was het einde van het Pieterpad.
Om dit te vieren hebben we bij chalet Bergrust koffie gedronken. Daar kregen we een prachtige oorkonde.
Conclusie:
Het was allemaal geweldig, zoveel gezien, van het mooie Nederland. Al was het reizen soms een hele puzzel, deze ervaring hadden we niet willen missen!!!
